حفظ سلامتی
مهر 4, 1397
بازدید از موسسه مطالعات راهبردی علوم و معارف اسلام در مشهد
مهر 4, 1397

لذت از شراب آسمانی

مقوله عبادت برای ما بسیار نامأنوس است. شما تا آدم را نشناسید، از عبادت، قرائت قرآن و نماز چگونه لذت می‌برید؟ اینکه فرموده‌اند قرآن شراب مؤمن است، آیا برای ما واقعاً این‌گونه است؟ آیا همان حسی که به شراب‌خوارها در خوردن شراب دست می‌دهد، با خواندن قرآن به ما دست می‌دهد؟! اگر قرآن شراب است باید اثر تشنگی داشته باشد. با خودمان روراست باشیم؛ واقعاً قرآن برای ما «ربیع القلوب» و بهار دل است؟ یعنی هر وقت دل‌مان می‌گیرد، هر وقت غصه و اضطراب داریم و دل‌تنگیم، با خواندن قرآن شاد می‌شویم، بهاری می‌شویم؟ بهار برای ما دل‌انگیز و خوشایند است، آیا قرآن و ذکر و زیارت حضرت معصومه سلام‌الله‌علیه نیز برای ما این‌گونه است؟ این‌ها بهار ما هستند. همه به ما می‌گویند: خوشا به حال‌تان، قم و جمکران هستید؛ التماس دعا. ما خودمان چه بگوییم؟ بگوییم دائم در حال شراب‌خوری هستیم؟ از خودمان بپرسیم که آنقدری که از خوردن یک کله‌پاچه یا یک چلوکباب یا بودن با جنس مخالف، همسر یا غیرهمسر، کیفور می‌شویم، آیا در همه عمر چنین حظی از قرآن برده‌ایم. یک‌دو رکعت نماز خوانده‌ایم که به‌اندازۀ خوردن چلوکباب به ما حالی بدهد؟ تا خودشناسی حاصل نشود در بحث ذکر و عبادت پیاده‌ایم. دانایی بسیار است و دارایی کم؛ غذای روح فراوان است و چشیدن‌ها اندک.

برگرفته از مباحث انسان شناسی استاد محمد شجاعی

علی اکبر زارعی
علی اکبر زارعی
کارشناس ارشد مدیریت فرهنگی تحلیل و داده پردازی اطلاعات مطالعات و پژوهش های راهبردی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

10 + 16 =